Wzorzec FCI Shar Pei KRAJ POCHODZENIA: Chiny DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 14.04.1999 PRZEZNACZENIE: Pies myśliwski i stróżujący. KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Sznaucery, pinczery. molosy, szwajcarskie psy pasterskie, rasy pokrewne. Sekcja 2. l Molosy, typ dogowaty. Nie podlegają próbom pracy. WYGLĄD OGÓLNY: Aktywny, zwarty pies średniej wielkości, o kwadratowej sylwetce. Pofałdowana skóra na czaszce i kłębie, małe uszy i "hipopotamia" kufa nadają mu unikalny wygląd. Psy większe i mocniejsze niż suki. ISTOTNE PROPORCJE: Wysokość w kłębie Shar Pei'a jest niemal równa długości ciała, mierzonego od łopatki do guza kulszowego. zwłaszcza u psów. Długość kufy jest niemal równa długości czaszki. GŁOWA: Raczej duża w stosunku do wielkości tułowia. Skora na czole tworzy zmarszczki przechodzące na policzki i niżej tworząc podgardle. MÓZGOCZASZKA: CZASZKA: Płaska i szeroka. STOP: Umiarkowany. TRZEWIOCZASZKA: NOS: Duży i szeroki, pożądany czarny, ale każdy kolor dopuszczalny stosownie do umaszczenia. Szerokie, rozwarte nozdrza. KUFA: Charakterystyczna dla rasy. Szeroka od nasady do wierzchołka nosa, nigdy zbieżna. Wargi i kufa dobrze wypełnione. Wybrzuszenie u nasady nosa dopuszczalne. PYSK: Pożądane niebiesko-czarne, - język, podniebienie, dziąsła i wargi. Różowe plamy na języku dopuszczalne. Cały język różowy w wysokim stopniu niepożądany. U psów o jasnym umaszczeniu cały język jest jednolicie lawendowy. SZCZĘKI/ZĘBY: Szczęki mocne, dokładny zgryz nożycowy, tzn. górne siekacze szczelnie przykrywają dolne i są pionowo ustawione w szczękach. Wypełnienie dolnej wargi nie powinno być na tyle duże aby wpływało na zgryz. OCZY: Ciemne, w kształcie migdałów, o groźnym wyrazie. Jaśniejsze oczy dopuszczalne przy jasnym umaszczeniu. Skóra, fałdy i włosy otaczające oczy nie mogą zaburzać funkcjonowania oczu i powiek. Jakikolwiek ślad podrażnienia gałki ocznej, spojówki albo powiek w wysokim stopniu niepożądany. Oczy wolne od entropium. USZY: Bardzo małe, dość grube, w kształcie trójkątów równobocznych, lekko zaokrąglone na końcach, wysoko osadzone, końcówki skierowane w stronę oczu, osadzone dokładnie nad nimi, szeroko, przylegające do czaszki. Stojące uszy w wysokim stopniu niepożądane. SZYJA: Średniej długości, mocna, dobrze osadzona na łopatkach. Luźna skóra pod szyją, ale nie przesadnie. TUŁÓW: Fałdy skóry na tułowiu u dorosłego psa w wysokim stopniu niepożądane, oprócz fałd na kłębie i u nasady ogona, gdzie są one umiarkowanie wykształcone. LINIA GÓRNA: Lekko opadająca za kłębem; dalej wznosi się nieznacznie do lędźwi. GRZBIET: Krótki, mocny. LĘDŹWIE: Krótkie, szerokie, lekko wysklepione. ZAD: Raczej prosty. KLATKA PIERSIOWA: Szeroka i głęboka. LINIA DOLNA: Lekko uniesiona w partii lędźwiowej. OGON: Gruby i okrągły u nasady, stopniowo zwężający się do końca. Bardzo wysokie osadzenie ogona jest cechą charakterystyczną rasy. Może być noszony wysoko i zakręcony, ściśle skręcony albo słabo zwinięty noszony na boku. Brak lub skrócenie ogona w wysokim stopniu niepożądane. KOŃCZYNY PRZEDNIE: Proste, średniej długości, o mocnym kośćcu. Skóra na przednich kończynach bez śladu fałd. ŁOPATKI: Umięśnione, ustawione ukośnie. NADGARSTKI: Lekko pochylone, mocne i elastyczne. KOŃCZYNY TYLNE: Umięśnione, mocne, umiarkowanie katowane, oglądane z tyłu prostopadle ustawione do podłoża i równolegle do siebie. Fałdy skóry na udzie i podudziu, śródstopiu podobnie jak zgrubienia skóry na stawach skokowych niepożądane. PIĘTY: Nisko ustawione. ŁAPY: Średniej wielkości, zwarte, nie płaskie. Palce dobrze wysklepione. Na tylnych łapach brak ostróg. RUCH: Pożądanym ruchem jest kłus. Krok swobodny, wyważony. dynamiczny z długim wykrokiem, mocnym napędem tylnych kończyn. Łapy stawiane nieco zbieżnie przy zwiększonej szybkości. Sztywny krok niepożądany. SZATA: WŁOS: Charakterystyczny dla rasy: krótki, szorstki i szczeciniasty. Włos jest prosty i nastroszony, ale na kończynach najczęściej przylegający. Brak podszerstka. Włos różnej długości od l do 2,5 cm. Nigdy nie korygowany. UMASZCZENIE: Wszystkie jednolite kolory oprócz białego dopuszczalne. Ogon i tylna strona ud może być jaśniejsza. Ciemniejszy odcień na grzbiecie i na uszach dopuszczalny. WIELKOŚĆ: Wzrost: 44-51 cm w kłębie (17,5-20 ins) WADY: Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa. POWAŻNE WADY: ? Zgryz inny niż nożycowy (niewielki tyłozgryz dopuszczalny) ? Niewypełniona kufa. ? Plamisty język (nie dotyczy różowych plam). ? Duże uszy. ? Nisko osadzony ogon. ? Włos dłuższy niż 2,5 cm. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: ? Płytka kufa z wyraźnym tyłozgryzem; przodozgryz. ? Cały różowy język. ? Dolna warga zawinięta tak, że zakłóca prawidłowość zgryzu. ? Okrągłe, wyłupiaste oczy. ? Entropium, ektropium. ? Skóra, fałdy albo włosy zakłócające normalne funkcjonowanie oczu. ? Stojące uszy. ? Skrócony ogon lub jego brak. ? Ciężkie fałdy skóry na tułowiu (oprócz kłębu i nasady ogona) i kończynach. ? Niejednomaściste umaszczenie (albinotyczne, pręgowane. łaciate, czarne podpalane, czaprakowe). UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie. Jakakolwiek widoczna ingerencja chirurgiczna (zwłaszcza dotycząca warg i powiek) powoduje, że pies nie podlega ocenie. Contact  |  Site Map